قلب آتشی

سلام به همه دوستان جوان

چند تا پست درباره شکست عشقی و راههای خروج از آن که روانشناسان میگویند در پستهای قبلی پاتوق نوشتم که خیلی مورد توجه قرار گرفت(لینک این مطالب در پایین همین پست است)  ولی دوستان زیادی پیام خصوصی گذاشتن و ایمیل زدند که این جملات و کارها رو همشون قبول دارن ولی به این راحتی نمیشه شکست عشقی رو پشت سر گذاشت و اینها همش حرفه و واقعیت خیلی سخت تر از اینه

تصمیم گرفتم یک مقاله خارجی را ترجمه کنم که یک روانشناس از روی تجارب افرادی که از یک شکست عشقی سخت رهایی پیدا کردند و درزندگی و عشق بعدیشون موفق بودن بذارم براتون

البته اینو بگم که دوستان باید اول کلمات نمیتوانم و نمیشه را از ذهن خود خارج کنند و تصمیم بگیرند که میخواهند بر این مشکل پیروز شوند

چگونه بر شکست عشقی غلبه کنیم  How to Overcome Love Failure

1-با دوستان و خانواده صحبت کنید و چیزی درون خود نگه ندارید واقعیتهای تلخ را به دوستانی که به آنها اطمینان دارید بگوئید. هنگام برقراری ارتباط با دیگران همدردی و حمایت آنها باعث التیام سریعتر شما می شود.

2- تغییر الگوهای تفکر در ذهنتان. هنگامی که در یک رابطه شکست میخورید افکار و اعتقادات قبلی شما به عشق و زندگی تغییر میکند. احساس ترس از آینده و زندگی  و شکستی دوباره افکار شما رو در بر میگیرد. تغییر الگوهای تفکر و انتظار خوشبختی بخاطر تجربه ارزشمندی که از عشق بدست آورده اید میتواند شما را دوباره به زندگی برگرداند.

3-اعتقاد مذهبی گارد(محافظ) قلب شما. باورها و اعتقادات مذهبی میتواند در درمان شکست عشقی کمک بسیاری کند(در این قسمت قسمتی از نوشته های کتاب مقدس درج شده بود که ترجمه نکردم)

4- اتصال خود را با خدا برقرار کنید Connect yourself with God (این یکی برای من خیلی جالب بود چون در نظر ما اونها کمترین اعتقاد را به خدا دارند)شما شاید در ذهنتان منتظر شکستی دیگر باشید اما اگر ایمان شما قوی باشد شما دریافت خواهید کرد در زمان دیگری عشقی دیگر را و بخود میگوئید من هرگز شکست نخواهم خورد در عشقی دیگر دوباره

 حال من دست خودم نیست دیگه آروم نمی گیرم

                                                                    دلم ار کسی گرفته که میخوام براش بمیرم

باز سرنوشت و انتهای آشنایی                               باز لحظه های غم انگیز جدایی

باز لحظه های ناگزیر ه دل بریدن                              بازم اول راه و حس تلخه  نرسیدن     

همین احساس شیرینه

که می دونم تو رو دارم

که می دونم منم هرگز

تور رو تنها نمی ذارم!

من این دلبستگی ها رو

به یک دنیا نمی فروشم

همین بسه که می دونم؛

همیشه در تو می جوشم

از اینجا تا تو نزدیکه

گره خوردی به افکارم

یه روز حتی بدون تو..

تو با من بودی از آغاز قصه

از اونجایی که تو دنیا نبودم

حساب با تو بودن نیست اما،

میخوام ثابت کنم تنها نبودم!

میخوام باور کنم این زندگی رو

میخوام تو قلب فردای تو جا شم..

یه لحظه فکر این روزای من باش

میخوام یک عمر تو فکر تو باشم

فقط یک لحظه از فردا جدا شو

دوباره تو خیالت بچگی کن

حقیقت داره خوشبختی هنوزم

یه لحظه با حقیقت زندگی کن...

   اگه فاصلـــه افتاده  

                       اگه من با خودم سردم

                                      تو کاری با دلم کردی

                                                       که فکــرشم نمی کردم

   چه آسون دل بریدی

                   از دلــی که پای تو گیــره

                                     که از این بدترم باشی

                                                      واسه تو نفسـش میره

    نمی ترسم اگه گاهــی دعــامون بــی اثــر می شه

                                         همیـشـه لحظۀ آخـــر خـــدا نزدیکتر می شه

    تو رو دستِ خودش دادم

                   که از حـالم خبــر داره

                                      که حتی از تو چشماشـو یه لحظه برنمی داره

   تو امـید مـنی امـا

                      داری از دسـت مـن مـیری

                                         با دسـتهای خودت داری

                                                           هـمه هسـتیمو میگیری

    دعـا کردم تو روبـازم

                   با چـشمی که نـخوابـیده

                                           مگه مـیذاره دلتـنگی

                                                               مـگه گـریه امـون مـیده

    مریـضـم کـرده تنـهایی

                              ببـین حـالم پریـشونه

                                          من اونقدر اشـک مـیریزم

                                                                      کـه برگردی به این خـونه

     حسـابش رفته از دسـتم

                           شبـایی رو کـه بـیدارم

                                                  شـاید از گـریه خوابـم بـرد

                                                                           درهـا رو باز مـیذارم